Jager

‘Zonder predatiebeheer geen weidevogels’

Naam: Ewout Schröder
Leeftijd: 25 jaar
Woonplaats: Akkrum
Beroep: Ongediertebestrijder
 
Even voorstellen:
,,Van jongs af aan houd ik al van vissen en ‘aaisykjen’. Ik ben opgegroeid in Rinsumageast en heb het ‘aaisykjen’ en de nazorg van mijn pake geleerd. Daarna ben ik er zelf mee verder gegaan. Dit jaar vond ik nog het eerste kievitsei van de gemeente Leeuwarden. Sinds ik met een jager op pad ben geweest, ben ik zelf ook met het virus besmet. Vier jaar geleden heb ik mijn jachtakte gehaald.’’

Hoe ben je bij Waadrâne terechtgekomen?
,,Via boer Jelte Bakker uit Ginnum. Ik zat bij zijn dochter in de klas en toen ik daar een keer op bezoek was raakten we in gesprek. Als boer doet hij er alles aan om de weidevogels te beschermen. Dan is het soms best frustrerend als roofdieren de jonge vogels of de eieren opeten. Ik ben jager en ga ‘s nachts met de lichtbak op pad om op vossen te jagen. Ik heb nu sinds twee jaar mijn eigen jachtgebied bij boeren in het werkgebied van Waadrâne.’’  

Wat is je taak?
,,Als jager beheer je de predatie in het belang van de weidevogels. De boer merkt het meteen als de vogels onrustig zijn. Dit voorjaar was het ook weer mis en moest ik in actie komen. We zijn ’s avonds met een lichtbak op zoek gegaan naar de vos. De missie was geslaagd. Uiteraard bestrijden we de roofdieren weidelijk, met respect voor het wild. We moeten ook aan strenge regels en veiligheidsvoorschriften voldoen.’’

Hoe belangrijk is jagen voor de weidevogels?
,,Je merkt meteen aan de vogels dat het helpt. Er is dan meer rust in het veld. En er zijn dan ook veel meer hazen en eenden te zien. Naast vossen zijn ook kraaien grote boosdoeners van de achteruitgang van de weidevogels. Maar de vogels worden ook steeds vaker slachtoffer van steenmarters en buizerds. Deze dieren zijn echter beschermd en mogen niet bejaagd worden.’’

Hoe vind je het om te jagen voor Waadrâne?
,,Ik vind het mooi om met de natuur bezig te zijn. Het is ook bijzonder om te zien hoe fanatiek de andere jagers van Waadrâne zijn. Samen zitten we in een ‘lichtbak-app’ en houden we elkaar op de hoogte. Op deze manier kunnen we de boeren helpen die uiteindelijk de belangrijkste spelers zijn. Want het is tenslotte hún land!’’